درد و دل با آقا

جمعه را با شمیم دل نواز گل های محمدی آراسته ایم و بر سفره ای از نیلوفران آ بی نشسته ایم ای ریحانه خلوت شبانه ! جهان امروز کنعانی است وتو یوسف زمان آن ... بارالها بادستانب پر از نیاز وبا پشتی خمیده از معصیت وباقلبی سرشار از امید به سوییت میشتابم واز تو می خوا هم تا سراپرده ی یار را کنار زنی وچشمانم را برای دیدن سیمای مهدی نور بصیرت بخشی . مهدی جان قلب هایمان را با گلاب اشک تطهیر کرده ایم باشد که بیایی ای منجی عالم بشریت .....