مرد بی انتها

مرد بی انتها

سیده زهرا زوار موسوی

تنهایی محمد(ص) بزرگ بود و خدا می داند غربت یک پیامبر ، یک رسول ، یک فرستاده چقدر سنگین است ! و اینگونه بود که خدا علی (ع) را هدیه ای برای رسولش قرار داد تا احساس یک درد به اشتراک گذاشته شود ؛ درد جهالت ، درد تعصب ، بی خدایی و درد فقر ، فقر ایمان .

علی با پیامبر یکی شد . جزئی از او، آمیخته با خون و گوشت او و همیشه با او . هم عهد ، برادر ، پیشرو در رسیدن به یقین و تسلیم : « السابقون السابقون ، اولئک المقربون » . و اینگونه تنهایی دوباره تقسیم شد .

درد دل

السلام عليك يا اباصالح المهدي
. جمعه را با شمیم دل نواز گل های محمدی آراسته ایم و بر سفره ای از نیلوفران آ بی نشسته ایم ای ریحانه خلوت شبانه ! جهان امروز کنعانی است وتو یوسف زمان آن ... بارالها بادستانب پر از نیاز وبا پشتی خمیده از معصیت وباقلبی سرشار از امید به سوییت میشتابم واز تو می خوا هم تا سراپرده ی یار را کنار زنی وچشمانم را برای دیدن سیمای مهدی نور بصیرت بخشی . مهدی جان قلب هایمان را با گلاب اشک تطهیر کرده ایم باشد که بیایی ای منجی عالم بشریت .....